admin@idiripela.com
23 Apr 2026 8 views 0 comments

අතුරුදහන් වූ ඩොලර් මිලියන 2.5 සහ නිහඬතාවයේ දේශපාලනය: රාජ්‍ය මූල්‍ය විනිවිදභාවය පිළිබඳ ප්‍රශ්නාර්ථයක් Sinhala Only

Dr. Seneth Gajasinghe

This article is only available in Sinhala. You can translate it to English via Google Translate using the button below. However, please note that machine translation may contain errors and changes in meaning.

Translate to English

විශේෂාංග ලිපියකි

​ශ්‍රී ලංකා රජයේ භාණ්ඩාගාරයෙන් විදේශ ණය වාරිකයක් ගෙවීමට වෙන් කළ ඇමෙරිකානු ඩොලර් මිලියන 2.5 ක මුදලක් (ආසන්න වශයෙන් රුපියල් කෝටි 75 කට අධික) අස්ථානගත වීම හෝ වෙනතකට හැරවීම පිළිබඳ පුවත මේ වන විට දැඩි ආන්දෝලනයක් මතු කර තිබේ. කෙසේ වෙතත්, මෙම සිදුවීම තුළ පවතින බරපතලම ගැටළුව වන්නේ මුදල් අස්ථානගත වීම පමණක් නොව, ඒ පිළිබඳව මහජනතාවට සහ වගකිවයුතු ආයතනවලට තොරතුරු අනාවරණය කිරීමේදී රජය අනුගමනය කළ පාරදුෂ්‍ය භාවයෙන් තොර පිළිවෙතයි.

​කරුණු සහ කාලරාමුව: ක්‍රියාවලියේ ප්‍රමාදය

​මෙම ගනුදෙනුවේ ස්වභාවය දෙස බලන විට පෙනී යන ප්‍රධාන කරුණක් වන්නේ සිදුවීම සහ එය ප්‍රසිද්ධියට පත්වීම අතර පවතින සැලකිය යුතු කාල පරතරයයි.

  • 2025 දෙසැම්බර් - 2026 ජනවාරි: විදේශ ණය සේවාකරණය සඳහා භාණ්ඩාගාරයෙන් අදාළ මුදල් නිදහස් කිරීම සිදු වේ.
  • 2026 පෙබරවාරි මුල් භාගය: මුදල් අදාළ පාර්ශවය වෙත ලැබී නොමැති බවත්, එය කිසියම් වංචනික උපදෙස් මාලාවක් හෝ සයිබර් අපරාධයක් හරහා වෙනතකට යොමු වී ඇති බවත් බලධාරීන් හඳුනා ගනී.
  • 2026 මාර්තු 24: සිදුවීමෙන් මාස දෙකකට පමණ පසු තාක්ෂණික විමර්ශන කමිටුවක් පත් කර අභ්‍යන්තර පරිපාලන ක්‍රියාමාර්ග (වැඩ තහනම් කිරීම් ඇතුළුව) ආරම්භ වේ.
  • 2026 අප්‍රේල් 22: මුල් සිදුවීමෙන් මාස හතරකට පමණ පසු, මාධ්‍ය සහ දේශපාලන ක්‍රියාකාරීන්ගේ මැදිහත්වීමෙන් පසුව පමණක් මෙය ප්‍රසිද්ධියට පත් වේ.

​විනිවිදභාවය සහ මහජන අයිතිය

​රාජ්‍ය මූල්‍ය යනු කිසිසේත්ම පෞද්ගලික දේපළක් නොවේ; එය මේ රටේ බදු ගෙවන ජනතාවගේ මුදල්ය. මෙවැනි බරපතල මූල්‍ය අක්‍රමිකතාවක් හෝ සයිබර් කඩකිරීමක් සිදු වූ වහාම ඒ පිළිබඳව මහජනතාව දැනුවත් කිරීමේ සදාචාරාත්මක සහ නෛතික වගකීමක් බලධාරීන්ට ඇත.

​ප්‍රශ්නය වන්නේ, මෙය තාක්ෂණික අත්වැරැද්දක් හෝ බාහිර සයිබර් ප්‍රහාරයක් නම්, එය සඟවා තැබීමට උත්සාහ කළේ මන්ද යන්නයි. තොරතුරු සඟවා තැබීම හරහා සිදුවන්නේ පවතින සැකය තවදුරටත් තහවුරු වීම පමණි.

​වගවීමේ පරතරය පිළිබඳ මූලික ප්‍රශ්න

​මෙම සිදුවීම සම්බන්ධයෙන් මතු වන මූලික පරිපාලනමය ප්‍රශ්න කිහිපයකි:

  1. ප්‍රමාදය: මූල්‍ය අක්‍රමිකතාව හඳුනාගත් වහාම නීතිය ක්‍රියාත්මක කරන ආයතන වෙත (CID හෝ මූල්‍ය අපරාධ විමර්ශන අංශ) පැමිණිලි කළේ ද? නැතහොත් අභ්‍යන්තරව එය යටපත් කිරීමට උත්සාහ කළේ ද?
  2. සන්නිවේදන පරතරය: මෙතරම් විශාල මුදලක් සම්බන්ධ සිදුවීමකදී පාර්ලිමේන්තුව හෝ මූල්‍ය අධීක්ෂණ කමිටු දැනුවත් කිරීමට මාස හතරක කාලයක් ගත වූයේ මන්ද?
  3. පද්ධතිමය දුර්වලතා: ණය ගෙවීමේදී අනුගමනය කරන ද්විත්ව සත්‍යාපන (Dual Authentication) පටිපාටි මෙහිදී අනුගමනය කළේ ද?

​නිහඬතාවය සැකයට මඟ පාදයි

​ඕනෑම ආයතනයක් තමන් අතින් සිදු වූ වරදක් හෝ තමන්ට එල්ල වූ ප්‍රහාරයක් පිළිබඳව මුල් අවස්ථාවේදීම සක්‍රීයව (Proactive) සන්නිවේදනය කරන්නේ නම්, එයින් එම ආයතනයේ අවංකභාවය තහවුරු වේ. නමුත්, කරුණු අනාවරණය වන්නේ බාහිර පීඩනයක් ආ විට පමණක් නම්, එයින් ගම්‍ය වන්නේ වරද වසා ගැනීමට උත්සාහ කළ බවකි.

​විනිවිදභාවය යනු හුදෙක් සත්‍යය පැවසීම පමණක් නොවේ; එය නිසි වේලාවට සත්‍යය පැවසීමයි.

​නිගමනය: මධ්‍යස්ථභාවයට එහා ගිය වගකීම

​මෙම සිදුවීම දේශපාලන වාසි ලබා ගැනීමට භාවිතා නොකළ යුතු බව සැබෑවකි. එහෙත්, මහජන මුදල් අවභාවිත වීමකදී හෝ අස්ථානගත වීමකදී "නිහඬව සිටීම" යනු කිසිසේත්ම මධ්‍යස්ථ තේරීමක් නොවේ. පද්ධතිමය දෝෂ පවතී නම් ඒවා වහා නිවැරදි කළ යුතුය. ක්‍රියා පටිපාටි උල්ලංඝනය වී ඇත්නම් වගකිවයුත්තන්ට දඬුවම් දිය යුතුය.

​නමුත් සියල්ලටම වඩා, අනාගතයේදී හෝ මෙවැනි මූල්‍ය අනතුරු සිදු නොවන බවට මහජන විශ්වාසය තහවුරු කිරීමට නම්, රජය මෙයට වඩා විවෘත සහ වගකිවයුතු ප්‍රවේශයක් ගත යුතුව ඇත.

සංස්කාරක සටහන: මෙම ලිපිය ශ්‍රී ලංකාවේ රාජ්‍ය මූල්‍ය කළමනාකරණය සහ විනිවිදභාවය පිළිබඳව පුරවැසි කියවීමක් ලෙස ඉදිරිපත් කරනු ලබන්නකි.

Comments

No comments yet. Be the first!

Please log in to leave a comment.